شاید که عیش به صد هم رسید

باور کنید که در سال های سی زندگی و بعد آن هر چه موها سفید و چشم ها ضعیف و آهسته پیر می شویدعشق را کاملا فراموش می کنیدنه ، اشتباه است که بگویم عشق با سال ها و پیری می رودنه ، ما با سال ها همراه و با فکر پول و زندگیاز عشق دور می شویم .چون نصف عیش با وصف عشق برای ما باز محیا می شودیاد آرید و خوب مرور و وصف و عیش کنید ؛بی تابی و کلافگی از عبور پیر گونه ی عقربه ها تا رسیدن وقت قرار و عشقصد بار تعویض کفش و لباس و حالت مو با رعشه های ریزدر آستانه وقت قرار و دیدن یارگونه های سرخ و دست های خیس و زبان پر لکنتدر لحظه های با شکوه دیدن یارنگاه های یواشکی، خنده های ریز و عطش بوسه ای فقطهنگام اوج عشق در کنار و گاه نزدیک تر در آغوش یارباز مرور کنید شاید گذشت عیش از نصف و به صد رسید .